در نوشته‌های قبلی وبلاگ با بعضی از قواعد نشانه‌گذاری آشنا شدیم. در این نوشته، باز هم از کتاب «راهنمای ویراستاری و درست‌نویسی» کمک می‌گیریم و با کاربردهای علامت تعجب آشنا می‌شویم.

علامت تعجب

۱. در حالت تعجب:

چه هوای خوبی!

۲. در حالت شگفتی:

به به از آفتاب عالم‌تاب!

۳. در حالت نهی:

زنهار میازار ز خود هیچ دلی را!

۴. در حالت تحسین:

حقا که این کتاب، شایسته دریافت جایزه است!

۵. در حالت خطابی:

آقای رییس جمهور!
دبیر کل محترم!
حاضران گرامی!

۶. در حالت نفرین:

الهی خیر نبینی!

۷. در حالت تحقیر:

زهی خیال باطل!

۸. در حالت تأسف:

افسوس که این مزرعه را آب گرفته!

۹. در حالت استهزایی:

شب عید است و یار از من چغندر پخته می‌خواهد!

۱۰. در حالت تأکیدی:

به هوش باش!

۱۱. در حالت هشدار:

به دره نزدیک می‌شوید!

نکته آخر اینکه علامت تعجب نیز مانند نشانه‌های نقطه، ویرگول، نقطه ویرگول، دو نقطه و سوال، به کلمه قبل از خود می‌چسبد؛ اما با کلمه بعد از خود یک فاصله دارد:

علامت تعجب

چنانچه مایل هستید نوشته‌های بعدی وبلاگ را در مورد نشانه‌گذاری درست دنبال کنید، می‌توانید مشترک خوراک «پانویس» و یا مشترک ای‌میلی «پانویس» شوید.

منبع: کتاب «راهنمای ویراستاری و درست‌نویسی»
لینک ثابت: http://panevis.ir/?p=1113

این نوشته را به اشتراک بگذارید: