چرا به دانشجو، نمره پاسی نمی‌دهم؟

با سلام متن بالا رو خوندم با نظر شما مخالفم اگه استادی درس رو به طور کامل به دانشجو خر فهم کنه (با عرض پوزش ) و بجای درس دادن مطالب اضافی اصل مطب و اصول پایه رو ساده و روان و قابل فهم بگه دانشجو میتونه به راحتی درس رو پاس کنه حتی اگه استاد سخت بگیره متاسفانه بعضی اساتید فکر می کنن توی mit هستن و دانشجویانشون هم دانشجویان همون دانشگاه هستن شما هدفت از سخت نمره دادن چیه؟ اگه هدفت اینه که دانشجو درس خون باشه و فعال بجای نمره ندادن میتونی دانشجو رو وادار کنی بگی در مورد مباحثی که درس میدی بره تحقیق کنه و مطلب جمع آوری کنه اینطوری هم خودش یاد میگیره هم خودت یا مثلا بره یه جاهایی از کتاب رو بخونه یا فیلم کوتاهی در مورد مهمترین مباحث سر کلاس بزاری روش های مختلفی برای یادگیری دانشجو هست من اینطور احساس میکنم اساتید میخوان به همون روش سنتی بسنده کنن البته اگه هدفتون فهم دانشجو باشه نه انداختنش

سلام. داشتم کامنتارو میخوندم خواستم نظره خودمم بنویسم.
به نظر شما فرزندی که شرایط مالی درست و حسابی ندارد و از طرف پدر مادر ساپورت مالی و یا حتی روحی نمیشه میتواند یک درس را حالا چه تخصصی چه عمومی را با نمره ی بالا پاس کند . نظر من خیر است…
ایا یک دانشجویی که 3 روز قبل امتحان میخواند، میخواند و میخواند ولی باز هم در برگه ی امتحان مطالب علمی ( از لحاظ من غیر علمی و بی منطق ) را قاطی پاتی می نویسد و فقط اشاره ای میکند به سوال از طریق فرمول نویسی مستحق پاس شدن نیست؟ حالا تشخیص کسی که خوانده و نخوانده را باید یک استاد زبده و باتجربه درک کند از طریق نوشتن جواب در برگه هر چند بی ربط
به نظر شما دانشجویی که در یک درس 2 تا 3 مرتبه افتاده و یکی از پیشنیازهای دروس تخصصی می باشد بعد از ترم 4 ام که می بیند باز هم چیزی متوجه نمی شود نباید از درس خواندن ، دانشجو بودن ، مقایسه خود با افرادی که هر روز در پی خوشی خود هستند ولی بیسوادند خسته شود . مسلما” همینطور است ناامید انصراف از دانشگاه و با مدرکی که ندارد در پی کار .
آیا جامعه ای که یک تحصیلکرده دارای مدرک کارشناسی رشته ای خاص حتی به صورت ناپلئونی دارد بهتر است یا جامعه ای از افرادی که کلا” قید تحصیل را زده اند. به نظر شما همین دانشگاه نمی تواند در وجود شخصیتی آدمها تاثیر بگذارد. دغدغه همه دانشجویان نمره دانشگاهی است . یکی 20 را می پسندد یکی 10 را . مطمئنا” کسی که 20 را می خواهد تلاشش اصلا” قابل مقایسه نیست با دانشجوی خواستار نمره 10 ولی درک کنیم که لااقل مدرکش رشد فرهنگی یک کشور ماست. به هر حال در گوشه ای کوچک نیاز میشود.
ببخشید زیاد بود .
بنده خودم دانشجوی رشته عمران و الان در حال تحصیل در کارشناسی ارشد سازه هستم. با تشکر…

انسان موجودی پیچیده ترازانی است که فکرمیکنیم…تابه امروزمادرحوزی اموزش وپرورش کاری نکردی که بتوانیم کنترل مغزفراگیر رادردست بگیرد وبه هدف مطلوب خودش برسد.مثلا همین مثالی که گفتید داره انگری برد بازی میکنه…خوب دوست نداره یادبگیره اصن هنراستاد اینه که این دانشجورا واردحوزه ای کند که خودش علاقه دارد.هنراستاداینه که دانشورا به درس خواندن علاقه مندکنه…والا من استاد میخوام چیکار؟یک سری کتاب تهیه میکنم همین کتاب خها را میخوانم ..میتوانم باکمک از اینترنت واطلاعات دیگه به اون دانش برسم…اصلا همین استاد چند بارتلاش کرده که ببینه چرا این دانشجو چرا پرندگان خشمگین بازی میکنه؟خوب زوری که نیست از کلاس درسی که شما درس میدید خوشش نمیاد.این گناه؟؟!!

سلام
مطلب جالبی بود اما سوی سخن من با دانشجو ها هستش
من خودم استاد بودم و با ۲۰ سال سابقه که الان چندسالی هست به دلیل مشکل حنجره و تار های صوتیم دیگه قادر به تدریس و حتی صحبت کردن بیش از ۱۰-۱۵ دقیقه نیستم
کلا اساتید دودسته هستند
الف) دسته ای که در طول دوران تحصیلشون همه درساشون خوب بوده و دانشجوی نمونه و عالی بودن و مثلا معدلشون ۲۰ بوده
ب) دسته ای که در طول دوران تحصیل بعضی از درساشون بد بوده و احیانا درس یا درسهایی رو افتادن
من خودم جزو دسته دوم هستم
اما بحث پاس کردن :
در بین اساتید دسته اول (الف) : بالای۸۰٪ همکاران محترم اصلا درس نخوندن یا بلد نبودن درس تو منطقشون جایی نداره و به هیچ وجه من الوجه نمره پاسی نمیدن
اون ۲۰٪ دیگر هم معلوم نیست شاید به یک نفر نمره بدن به یک نفر نمره ندن
اساتید دسته دوم (ب) : این اساتید چون خودشون یه همچین تجربه ای داشتن نمیخواهند دانشجو هاشون رو از این تجربه بی بهره بزارند و تمام عزم خود را جزم میکنند که دانشجویی که افتاده رو پاس نکنند ( لذت انداختن و نمره قبولی ندادن بیشتر از اون لذتی هستش که شما وقتی نمره میگیرین و خوشحالی میکنین )
البته حدود ۱۰-۲۰٪ از اساتید این دسته هم هستند که بخاطر خاطره تلخ نمیخوان دانشجو هاشون این خاطره رو داشته باشن و همه رو پاس میکنند
و اما با توجه به اینکه خیل عظیمی از همکاران بحث عذاب وجدان رو مطرح کردن خدمتشون باید عرض کنم که هم شما و هم من میدونیم که با یه نمره دادن به یک یا چند هزار دانشجو هیچ اتفاقی نمی افتد و این ها دلایل و بهانه تراشی هایی هستش که من خودم تو این ۲۰ سال ازشون استفاده کردم و در اغلب اوقات هم نتیجه داده
فقط یک بار به کسی نمره پاسی دادم که اومد تو اتاقم گفت دکتر شما ۱۸ نفرو انداختین و دارین کیف میکنین حالا یکم به خودت سختی بده زیاد طلب نباش و یه بدبختو پاس کن بخدا اون ۱۷ نفر دیگه افتادن و دارن عذاب میکشن به همین تعداد قانع باش و منو پاس کن و بالافاصله به همون فرد نمره ۱۴ دادم چون دقیقا چیزی رو گفت که باید میگفت

جمع بندی بکنیم :
حدود ۱۰-۱۵٪ اساتید نمره پاسی میدن
پس شما دانشجو ها حواستون رو جمع کنین و از استادهاتون شناخت کامل داشته باشید و بیخودی بعد از اعلام نمره ها جلوی اتاق استاد تجمع نکنین
البته چنان که تو نظرات اومده بود باید بگم دانشجویان خانم توانایی خاصی در فریفتن استاد و نمره گرفتن از استاد دارن که این مهم نباید فراموش بشود البته خود من تا بحال به هیچ خانمی نمره قبولی ندادم و هرکسی که افتاده ترم بعد همون درس رو برداشته و اون یک نفر پسر بودن که نمره دادم بهشون

خلاصه از این که این قانون نانوشته نظام اموزش عالی رو افشا کردم از همکاران گرانقدر معذرت میخواهم
باشد که موفق باشید

سلام.
من با حرف شما کاملا مخالفم.من به واسطه اجبار پدر و مادرم به یک رشته رفتم و ترم اول رو با زور سر جلسه رفتم به طوری که انگار وارد یک زندان شدم.گذشت و گذشت و همین بی میلی من باعث شد سمت درس خوندن نرم (به حرفه خودم مشغول بودم) و 7 ترم تمام کاردانی من طول کشید که هیچکدوم از استادان وضعیت من رو درک نکردن
همین باعث شد آخر سر از دانشگاه انصراف دادم به خاطر چند تا استاد از خدا بی خبر مثل شما که یکی مثل من رو درک نکردید!و نذاشتید حتی کاردانی خودم رو بگیرم!
اینو یادتون باشه شمایی که حرف از سواد میزنین توی این مملکت کی جاش درسته؟کدوم اداره برای استخدام کارکنان ازشون سواد رو ارزیابی میکنه؟
این مملکت مدرک میخواد مدرکی که فقط نوشته باشه فوق لیسانس و به قول دوستمون مهم نیست که چطوری این مدرکو گرفتی
وقتی کسی به واسطه پارتی که داره با مدرک دیپلم به استخدام یک بانک در میاد و اون کسی که مدرک فوق لیسانس رو داره و داره 20 بار برای ورودی بانک امتحان میده و قبول نمیشه شما داری حرف از سواد میزنی؟؟؟؟کدوم سواد؟سواد پارتی؟سواد باند بازی؟
هستن استادانی که به بدون داشتن هیچ معلوماتی دارن توی دانشگاه تدریس میکنن که سوادشون از دانشجوهای اونجا کمتره! حالا شما میگی تعدادشون کمه من میگم خیر بلکه زیاد هم هستن شما میگی جوونن من میگم این دلیل نمیشه به هر حال در حال تدریسن

من به واسطه یک اشتباه وارد مسیری اشتباه شدم که اساتیدی مثل شما فقط زندگی امثال مارو خراب کردن.!من خواستم تغییر مسیر بدم چون فکر میکردم توی این رشته نمیتونم از نظر سواد غنی بشم و خواستم راهی که باید از همون اول میرفتم رو برم که امثال اساتیدی مثل شما آینده امثال من رو خراب کردن با این طرز فکر مسخرشون!.من نمیدونم اما امیدوارم خدا از کوتاهی شماها بگذره (نه در مورد همه دانشجوها)

جناب اقای دامن افشان من دانشجوی ارشد هستم عملا دیده ام که چه طور اساتید به دانشجویانی که کارهای کلاسی خود اصلا بلدنیستند حتی انجامش دهند کیلویی نمره میدهند دانشجو سریه پسر راشیره مالیده واوهم تمام کارهای اندانشجوی دختر را انجام داده تازه دختره با معدل الف فارغ التحصیل میشود چرا چون دردانشگاه ما به کر کلاسی که توسط کافی نتی پولی انجام میشود خیلی بهاداده میشود دانشجو ی فوق لیسانی حسابداری هنوزطرز استفاده از اینترنت را یاد نگرفته فقط وفقط به واسطه اینکه معدل فوقش به همان طرزی ککه گفتم بالا رفته فردا پس فردا استاد حق التدرسی میشود کسی هنوز در حسابداری فق بدهکار وبستانکار را بلد نیست چون موقع لیسانس اینجوری نمره نمیدادن معدلش 12 شده واقعا انصافه شخص اینچنینی فردا حق التدریس شود ولودریک دانشگاه خیلی ضعیف من اعتراض دارم

همتون برید جمع کنید اگه اسم دکتر اشجری رو تا حالا شنیده بودید همتون میزدید گاراژ
من و سایر دانشجوهای ایشون به طور متوسط هر درس را3بار میفتیم و بار چهارم 10
درحالی که حاظرم قسم بخورم با بار اول مطالعه و رفتن سر کلاس های ایشون میشه خودت کتاب بنویسی
تازه اعتراض به نمره و تصحیح مجددبرگه و………….هم نداریم
کلفته دیگه کاریشم نمیشه کرد
برید خدا رو شکر کنید.

من چند وقت پیش در مورد این مطلب، نظر گذاشتم؛ ولی الان یه چیز دیگه یادم اومد که به نظرم می رسه بهتره بهش اشاره بشه.
یه چیزی که توی خیلی از امتحانات “ناخواسته” مورد بی توجهی اساتید قرار می گیره، مسئله “روایی” سوالات امتحانه. وقتی قرار بر اینه که یه کار تحقیقاتی مبتنی بر پرسشنامه انجام بشه اولین کاری که باید انجام بشه اینه که “روایی و پایایی” پرسشنامه مشخص بشه. روایی به این معنی که اگه نتیجه پرسشنامه میگه (مثلا) سطح افسردگی فرد از 10 نمره 9 هست، آیا واقعا این فرد سطح بالایی از افسردگی رو داره یا نه؟
امتحان هم یه جور کار تحقیقاتی پرسشنامه ای هستش. داریم سطح آگاهی افراد در مورد مباحثی خاص رو بررسی می کنیم. آیا سوالات این پرسشنامه، سطح آگاهی دانشجو رو به طور دقیق نشون می ده؟ آیا اگه بعد از مدتی از همون دانشجو همون سوالات رو بپرسیم، باز همون نمره رو می گیره؟(پایایی داره؟)
این مفاهیم مسائلی کاملا علمی اند و می شه با عدد و ارقام سطح اون ها رو نشون داد.

بذارید یه مثال بزنم. من ترم قبل درسی داشتم که بخش عمده ای از پایان ترم، مربوط به مبحث سرطان بود. از اون جایی که این مبحث، مبحث مورد علاقم بود چند کتاب رفرنس رو خونده بودم. چندین مقاله رو بررسی کرده بودم و سرکلاس یه سری از مطالب اون مبحث رو به اسم کنفرانس و بجای استاد، نه تنها “تدریس” کردم، بلکه بعد از بیان مطالب همه اون چه که در کتاب اومده بود و قبلا استاد تدریس کرده بود رو بر اساس مطالب کتاب های رفرنس دیگه و یه سری از مقالات، زیر سوال بردم. حتی استاد (که بسیار سخت گیر هم بود) غیر مستقیم به تسلطم توی اون موضوع اعتراف کرد.
با همه این ها در امتحان پایان ترم یه سری سوالات کاملا حفظی و با کلی کژتابی مطرح شد. نتیجه این بود که دو سه نمره کم تر از بقیه دانشجویان گرفتم. بقیه دانشجویانی که اعتراف می کنند کلی از مطالب رو متوجه نشدند و صرفا یه سری اسم رو حفظ کرده بودند.
آیا توی این شرایط استاد نباید به دانشجو کمک کنه؟